Nawigacja

Nowy portal popularnonaukowy

więcej

Aktualności

Prezentacja monet upamiętniających Wojciecha Korfantego wydanych przez Narodowy Bank Polski – Katowice, 5 listopada 2019

5 listopada 2019 r. w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim odbyła się prezentacja dwóch kolekcjonerskich monet – złotej i srebrnej – upamiętniających Wojciecha Korfantego wydanych w ramach serii „Stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości”  przez Narodowy Bank Polski. Podczas uroczystości Ryszard Mozgol, naczelnik Oddziałowego Biura Edukacji Narodowej IPN w Katowicach  zaprezentował wykład o polskiej świadomości narodowej na Górnym Śląsku. Dr hab. Grzegorz Bębnik z Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN w Katowicach przybliżył życiorys Wojciecha Korfantego. W uroczystości wzięli udział: Jan Chrząszcz,  wicewojewoda śląski, Grzegorz Bomba, dyrektor katowickiego Oddziału Okręgowego Narodowego Banku Polskiego oraz dr Andrzej Sznajder, dyrektor Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach. Wydarzenie uświetnił koncert Pawła Piekarczyka i Leszka Czajkowskiego.

Powrót Korfantego do świadomości społecznej odbywa się dokładnie według nadziei, wyrażonej przez Ignacego Jana Paderewskiego w liście do żony Wojciecha Korfantego krótko po jego śmierci. Paderewski pisał, że przyjdzie taki czas w wolnej Polsce, że Wojciech Korfanty odzyska swoje stanowisko na kartach historii odrodzonej Polski - powiedział w trakcie uroczystości dyrektor katowickiego Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej dr Andrzej Sznajder. (cytat za PAP).

Wojciech Korfanty (1873–1939) to najważniejszy przedstawiciel polskiego ruchu narodowego z Górnego Śląska. Przeciwstawiał się germanizacyjnej polityce władz niemieckich wobec ludności polskiej, walczył o polepszenie sytuacji niższych warstw społecznych. Występował na forum parlamentarnym i na wiecach, był czynny jako dziennikarz i wydawca prasowy, stworzył gazety „Polak” i „Górnoślązak”. W listopadzie 1918 r. został członkiem Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu, kierował jej wydziałem wojskowym w czasie powstania wielkopolskiego. Gdy w traktacie wersalskim zapisano, że los Górnego Śląska ma zostać rozstrzygnięty w plebiscycie, stanął na czele Polskiego Komisariatu Plebiscytowego i kierował jego akcją propagandową. W maju 1921 r. wywołał III powstanie śląskie i został jego dyktatorem, odnosząc sukcesy militarne i polityczne. Wskutek oporu Józefa Piłsudskiego nie objął stanowiska premiera, pozostał jednak wiodącym politykiem w województwie śląskim. Był jednym z twórców i liderów polskiej chadecji, wydawcą i publicystą dziennika „Polonia”. Po zamachu majowym 1926 r. przeciwstawił się sanacji, za co spotkały go szykany, m.in. uwięzienie w Brześciu. W 1938 r. wyemigrował do Czechosłowacji. Powrócił do Polski w kwietniu 1939 r. i został aresztowany. Zmarł tuż po zwolnieniu z więzienia. Na Górnym Śląsku był legendą już za życia. Dziś jego pomnik uświetnia jeden z centralnych placów Katowic.

 

 

do góry