English version
W wydarzeniu udział wzięli: zastępca Prezydenta Miasta Inowrocławia Aleksandra Sibora, przewodnicząca Rady Miejskiej Ewa Podogrodzka, sekretarz Miasta Inowrocławia Maciej Piątkowski, sekretarz Gminy Inowrocław Maciej Przeździęk, komendant Garnizonu Inowrocław mjr Tomasz Tuszyński wraz z delegacją Garnizonu, naczelnik Delegatury Instytutu Pamięci Narodowej w Bydgoszczy Edyta Cisewska, proboszcz parafii św. Józefa Oblubieńca NMP ks. Dariusz Macioszek, kapelan Garnizonu Inowrocław ks. ppłk Bolesław Leszczyński, reprezentujący Wojskowe Centrum Rekrutacji mjr Jacek Krawczyk, dyrektor Ośrodka Sportu i Rekreacji Dominika Zielińska, dyrektor Biblioteki Miejskiej im. Jana Kasprowicza Dorota Drobnik-Stefańska, komendant Hufca ZHP Inowrocław hm. Zbigniew Nawrot wraz z delegacją, prezes Towarzystwa Pamięci Powstania Wielkopolskiego Koło w Inowrocławiu Mirosław Kowalkowski z delegacją, wiceprzewodniczący Zarządu Regionu Toruńsko-Włocławskiego NSZZ „Solidarność” Oddział Inowrocław Mariusz Kawczyński, delegacje z Muzeum im. Jana Kasprowicza, Polskiego Towarzystwa Historycznego Oddział w Inowrocławiu, NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność”, Kręgu Seniorów ZHP im. Zawiszy Czarnego, Koła nr 7 Związku Żołnierzy Wojska Polskiego, mieszkańcy Inowrocławia. Posterunek honorowy wystawił 82. Batalion Lekkiej Piechoty
Przemówienia okolicznościowe wygłosili: zastępca Prezydenta Miasta Inowrocławia Aleksandra Sibora, prezes Towarzystwa Pamięci Powstania Wielkopolskiego Koło w Inowrocławiu Mirosław Kowalkowski oraz naczelnik Oddziałowego Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN w Katowicach Jan Kwaśniewicz, który przybliżył ideę akcji „Powstańcy to wiara, nadzieja i cud - ocalmy groby Powstańców Śląskich od zapomnienia!” mającą na celu zewidencjonowanie jak największej liczby grobów, w których spoczywają powstańcy śląscy, a dotąd nie figurujących w dostępnych ewidencjach prowadzonych przez instytucje samorządowe i państwowe. Życiorys Edmunda Małeckiego przybliżył Mateusz Szłapka pracownik Referatu Badań Historycznych Delegatury IPN w Bydgoszczy. Aktu oznaczenia mogiły znakiem pamięci „Tobie Polsko” dokonał Jan Kwaśniewicz, po czym ks. proboszcz Dariusz Macioszek w asyście kapelana Garnizonu Inowrocławia ks. ppłk. Bolesława Leszczyńskiego odmówił modlitwę w intencji zmarłego powstańca. Po złożeniu kwiatów i zapaleniu zniczy uczestnicy wydarzenia utrwalili swą obecność na tym niecodziennym wydarzeniu wspólną pamiątkową fotografią.
Na zakończenie uroczystości naczelnik OBUWiM zapalił znicze na pobliskim cmentarzu parafii Zwiastowania NMP – na grobach nieznanego z nazwiska powstańca oraz Józefa Locha, weterana III powstania śląskiego, którego mogiła została oznaczona znakiem pamięci „Tobie Polsko” w 2024 roku.
Podporucznik Edmund Małecki, syn Ignacego i Nepomuceny, urodził się 15 listopada 1886 roku w Poznaniu. Wychowywał się w rodzinie, w której panowała głęboka, patriotyczna atmosfera, co ukształtowało całą jego późniejszą drogę życiową. W 1913 roku aktywnie włączył się w polski ruch narodowo-społeczny pod zaborami, wstępując do patriotycznego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Poznaniu. Pod koniec I wojny światowej został powołany do armii niemieckiej, w której strukturach zaangażował się w działalność rewolucyjną i patriotyczną, co skutkowało wyborem jego osoby do Rady Robotniczej i Żołnierskiej 37. pułku landwehry stacjonującego w Krośnie Odrzańskim. Po zakończeniu służby i powrocie do Poznania wstąpił do konspiracyjnej Polskiej Organizacji Wojskowej.
Gdy 27 grudnia 1918 roku wybuchło Powstanie Wielkopolskie, Edmund Małecki od pierwszego dnia czynnie uczestniczył w walkach wyzwoleńczych. Brał bezpośredni udział w opanowywaniu budynku niemieckiej Policji w Poznaniu oraz dworca kolejowego Poznań-Wschód, a także zabezpieczał wraz ze swoim oddziałem strategiczną drogę wiodącą do Biedruska. Wykazane wówczas predyspozycje sprawiły, iż został mianowany zastępcą komendanta Straży Ludowej. Na początku lutego 1919 roku, po sformowaniu II Batalionu Pułku Obrony Krajowej pod dowództwem por. Antoniego Wysockiego, objął funkcję dowódcy kompanii. Na czele podległego mu oddziału wyruszył na front rawicki w okolice Miejskiej Górki i Sulmierzyc, gdzie podczas jednej z potyczek został ranny.
W 1921 roku jako ochotnik zgłosił się do udziału w trzecim Powstaniu Śląskim. Otrzymał przydział do Okręgowego Korpusu Transportu Wojskowego, a następnie w Katowicach pełnił odpowiedzialną funkcję zastępcy dowódcy dworca kolejowego. Po zakończeniu walk na Śląsku powrócił do służby w 59. pułku piechoty, a w 1922 roku został formalnie zwolniony do rezerwy. W okresie międzywojennym aktywnie podtrzymywał kontakty kombatanckie jako członek Związku Wojaków i Powstańców Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu.
Za swoją niezłomną postawę i wybitne zasługi w walkach o suwerenność kraju został odznaczony Medalem Niepodległości oraz Medalem X-lecia Odzyskanej Niepodległości. W jego dorobku odznaczeniowym znalazły się również Złoty Krzyż Zasługi, Odznaka Pamiątkowa Wojsk Wielkopolskich oraz Odznaka pamiątkowa za waleczność byłej naczelnej komendy Straży Ludowej byłego zaboru pruskiego. W 1958 roku udekorowano go Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł 9 stycznia 1967 roku w Inowrocławiu.