Instytut Pamięci Narodowej - Katowice

https://katowice.ipn.gov.pl/pl3/aktualnosci/228227,86-rocznica-smierci-Wojciecha-Korfantego.html
27.02.2026, 00:13
86. rocznica śmierci Wojciecha Korfantego w Katowicach. Fot. Monika Kobylańska/IPN
86. rocznica śmierci Wojciecha Korfantego w Katowicach. Fot. Monika Kobylańska/IPN
86. rocznica śmierci Wojciecha Korfantego w Katowicach. Fot. Monika Kobylańska/IPN

86. rocznica śmierci Wojciecha Korfantego

18 sierpnia 2025 r. delegacja katowickiego Instytutu na czele z dr. Andrzejem Sznajderem, dyrektorem Oddziału IPN w Katowicach oraz Janem Kwaśniewiczem, naczelnikiem Oddziałowego Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN w Katowicach oraz Ryszardem Mozgolem, naczelnikiem Oddziałowego Biura Edukacji Narodowej IPN w Katowicach złożyła kwiaty na grobie Wojciecha Korfantego w cmentarzu w Katowicach, przy ul. Francuskiej.

18.08.2025

Korfanty był najbardziej znanym polskim politykiem z Górnego Śląska działającym w pierwszej połowie XX w. Był pierwszym politykiem jednoznacznie głoszącym jedność Górnego Śląska z resztą ziem polskich, który został posłem do niemieckiego parlamentu. Korfanty odegrał istotną rolę w procesie odbudowy Rzeczypospolitej po 1918 r. Przyczynił się tym walnie do włączenia w jej granice uprzemysłowionej części regionu górnośląskiego. Zmarł 17 sierpnia 1939 r. w Warszawie.

Wojciech Korfanty (1873-1939) to najważniejszy przedstawiciel polskiego ruchu narodowego z Górnego Śląska. Przeciwstawiał się germanizacyjnej polityce władz niemieckich wobec ludności polskiej, walczył o polepszenie sytuacji niższych warstw społecznych. Występował na forum parlamentarnym i na wiecach, był czynny jako dziennikarz i wydawca prasowy, stworzył gazety „Polak” i „Górnoślązak”. W listopadzie 1918 r. został członkiem Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu, kierował jej wydziałem wojskowym w czasie powstania wielkopolskiego. Gdy w traktacie wersalskim zapisano, że los Górnego Śląska ma zostać rozstrzygnięty w plebiscycie, stanął na czele Polskiego Komisariatu Plebiscytowego i kierował jego akcją propagandową. W maju 1921 r. wywołał III powstanie śląskie i został jego dyktatorem, odnosząc sukcesy militarne i polityczne. Wskutek oporu Józefa Piłsudskiego nie objął stanowiska premiera, pozostał jednak wiodącym politykiem w województwie śląskim. Był jednym z twórców i liderów polskiej chadecji, wydawcą i publicystą dziennika „Polonia”. Po zamachu majowym 1926 r. przeciwstawił się sanacji, za co spotkały go szykany, m.in. uwięzienie w Brześciu. W 1935 r. wyemigrował do Czechosłowacji. Powrócił do Polski w kwietniu 1939 r. i został aresztowany. Zmarł tuż po zwolnieniu z więzienia. Na Górnym Śląsku był legendą już za życia.

Polecamy: