4 grudnia 2014 r. w Katowicach zmarł założyciel Wolnych Związków Zawodowych w PRL, znany działacz opozycji demokratycznej i śląsko-dąbrowskiej „Solidarności", odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
W 10. rocznicę jego śmierci, 30 listopada 2024 r. w kościele św. Szczepana w Katowicach-Bogucicach (Sanktuarium Matki Bożej Bogucickiej) została odprawiona msza św. w intencji opozycjonisty.
W upamiętnieniu wzięli udział: rodzina K. Świtonia, działacze NSZZ „Solidarność”, przedstawiciele organizacji kombatanckich, instytucji, poczty sztandarowe, młodzież z klas mundurowych oraz lokalna społeczność.
Po mszy uczestnicy uroczystości złożyli kwiaty i zapalili znicze na grobie zasłużonego dla Śląska i Ojczyzny opozycjonisty.
Katowicki IPN reprezentowała Monika Kobylańska, asystent prasowy oddziału.
-
10. rocznica śmierci Kazimierza Świtonia. -
10. rocznica śmierci Kazimierza Świtonia. -
10. rocznica śmierci Kazimierza Świtonia. -
10. rocznica śmierci Kazimierza Świtonia. -
10. rocznica śmierci Kazimierza Świtonia. -
10. rocznica śmierci Kazimierza Świtonia. -
10. rocznica śmierci Kazimierza Świtonia. -
10. rocznica śmierci Kazimierza Świtonia. -
10. rocznica śmierci Kazimierza Świtonia. -
10. rocznica śmierci Kazimierza Świtonia. -
10. rocznica śmierci Kazimierza Świtonia. -
10. rocznica śmierci Kazimierza Świtonia.
Kazimierz Świtoń urodził się 4 sierpnia 1931 r. w Katowicach. W działalność opozycyjną zaangażował się w maju 1977 r., przyłączając się do głodówki protestacyjnej zorganizowanej przez Komitet Obrony Robotników w kościele św. Marcina w Warszawie w obronie robotników przetrzymywanych w więzieniach i aresztowanych działaczy KOR. Był następnie aktywnym uczestnikiem Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W sierpniu 1977 r. założył w swoim mieszkaniu czwarty w kraju Punkt Konsultacyjno-Informacyjny ROPCiO. W lutym 1978 r. utworzył pierwszy w Polsce Komitet Wolnych Związków Zawodowych. Za działalność opozycyjną wielokrotnie represjonowany, m.in. 2 marca 1979 r. skazany na 1 rok więzienia, następnie warunkowo zwolniony. Od września 1980 r. zaangażował się w działalność NSZZ „Solidarność". Był m.in. sekretarzem Zarządu MKZ Katowice, delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność". W stanie wojennym internowany. Aktywnie uczestniczył w demonstracjach rocznicowych pod krzyżem przy kopalni „Wujek" w Katowicach. W lutym 1988 r. został wybrany na wiceprzewodniczącego Regionalnej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność" Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. Od lutego 1989 r. ponownie znalazł się w składzie RKW. W marcu 1988 r. był jednym z założycieli Komitetu Budowy Pomnika Górników Poległych 16 XII 1981 r. W sierpniu 1988 r. uczestniczył w strajkach górniczych. W latach 1989–1991 przewodniczył Społecznemu Komitetowi Budowy Pomnika ku Czci Górników KWK „Wujek" w Katowicach Poległych 16 XII 1981 r.
W wolnej Polsce aktywnie uczestniczył w życiu społecznym i politycznym, m.in. w latach 1991–1993 był posłem na Sejm.
W 1990 r. prezydent RP na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski uhonorował go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności w 2016 r.
Zmarł 4 grudnia 2014 r.
Cześć Jego pamięci!
