English version
11 sierpnia 2015 r. na cmentarzu rzymsko–katolickim Parafii pw. Opatrzności Bożej w Bielsku– Białej odbyła się uroczystość poświęcenia odrestaurowanego grobu śp. płk. Józefa Kossarka, dowódcy 10. Kaniowskiego Pułku Artylerii Lekkiej. W wydarzeniu wziął udział dr Andrzej Sznajder, dyrektor Oddziału IPN w Katowicach.
Józef Kossarek urodził się 25.03.1889 r. w Dziewiętnikach–Bóbrce koło Lwowa. W latach 1912–1914 był członkiem Drużyn Strzeleckich. W sierpniu 1914 roku został zmobilizowany do armii austriackiej i po szkoleniu skierowany do służby w artylerii. W czasie I wojny światowej walczył na różnych frontach. Po zakończeniu wojny zgłosił się do tworzonego Wojska Polskiego i 10.12.1918 r. rozpoczął służbę. Walczył na froncie polsko–czeskim w obronie Śląska Cieszyńskiego. Wiosną 1919 skierowany do tworzącej się 3 Dywizji Piechoty Legionów, w której składzie znajdowała się III Brygada Artylerii Legionów, w której dowodził 1 baterią 3 Pułku Artylerii Ciężkiej walczył na froncie polsko–rosyjskim w grupie operacyjnej gen. por. Edwarda Rydza–Śmigłego. 28.09.1919 został ranny w walkach pod Dyneburgiem na Łotwie lecz pozostał z oddziałem i 27.10.1919 odznaczył się w boju, za co otrzymał order Virtuti Militari V klasy. Wiosną 1920 roku wziął udział w ofensywie kijowskiej, następnie w ciężkich walkach odwrotowych z rosyjską 1. Armią Konną oraz w Bitwie Warszawskiej w składzie nowo utworzonej 2 Armii Polskiej (od 18.08.1920), w 2 Pułku Artylerii Ciężkiej (3 Dywizja Piechoty Legionów). Po pościgu za cofającymi się Rosjanami brał udział w zwycięskiej operacji niemeńskiej (9.1920). W 1921 otrzymał awans na porucznika i pozostał w wojsku jako oficer zawodowy artylerii. W 1929 był już majorem, a w 1934 podpułkownikiem i zastępcą dowódcy 10 Kaniowskiego Pułku Artylerii Lekkiej w Łodzi. 24.08.1939 objął dowództwo tej jednostki i kierował nią w wojnie obronnej Polski w 1939. 10 PAL walczył w składzie 10 Dywizji Piechoty z Armii „Łódź”. Dywizjony pułku walczyły z Niemcami m.in. pod Sieradzem, nad Wartą, Mszczonowem, w rejonie miejscowości Łoś, pod Pruszkowem, Studziankami, w Lasach Kozienickich, od Otwocka przemieszczając się na Lubelszczyznę działały w składzie Grupy Operacyjnej Kawalerii gen. bryg. Władysława Andersa. Żołnierze 10 PAL walczyli w bitwie pod Suchowolą i Józefowem. Tam, w nocy 25/26.09.1939 wobec działań wojsk niemieckich i rosyjskich, poniesionych strat, wyczerpania amunicji ppłk Kossarek rozwiązał pułk. Ppłk Józef Kossarek wraz ze swoimi żołnierzami dostał się do niewoli niemieckiej. Prawdopodobnie do 1945 przebywał w obozie jenieckim. Po II wojnie światowej zamieszkał w Bielsku lub Białej i pracował jako technik budowlany. Zmarł 11.08.1957 roku w Bielsku-Białej i został pochowany na Cmentarzu Rzymskokatolickim w Białej. Odznaczony: Virtuti Militari V kl., 4-krotnie Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Krzyżem II kl. „Za obronę Śląska Cieszyńskiego”, łotewskim „Medalem Pamiątkowym 1918-1928”.
Jesienią 2012 roku społeczną opiekę nad grobem płk. J. Kossarka podjął Bogdan Ścibut. Wniosek o wykonanie nagrobka upamiętniającego bohaterskiego rodaka do Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa złożył na prośbę Bogdana Ścibuta zarząd Okręgu Podbeskidzie Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych. Po niespełna dwóch latach, przy wsparciu inicjatywy przez wiceministra obrony narodowej Macieja Jankowskiego i sekretarza ROPWIM Andrzeja Kunerta nagrobek został wykonany w końcu maja 2015 roku. Nagrobek bohaterskiego Pułkownika został uroczyście odsłonięty 11 sierpnia 2015 roku, w ramach obchodów Święta Wojska Polskiego, w 58 rocznicę śmierci Józefa Kossarka.
Bogdan Ścibut