English version7 października, o godzinie 12.00, na terenie dawnej kopalni węgla kamiennego „Gliwice", przy ul. Bojkowskiej 37 zostanie odsłonięta tablica poświęcona Władysławowi Suleckiemu – górnikowi, mieszkańcowi Gliwic, który w latach Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej podjął nierówną walkę z komunistycznym zniewoleniem. Uroczystość odsłonięcia tablicy poprzedzi panel dyskusyjny, zorganizowany przez muzeum w Gliwicach w auli drewnianej Gliwickiej Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości, z udziałem Reginy Kowolik – córki Władysława Suleckiego, Henryka Wujca (doradca ds. społecznych Prezydenta RP), dr Jarosława Nei (IPN Katowice) i Józefa Śreniowskiego (IPN Łódź). W uroczystościach weźmie udział Andrzej Sznajder – Dyrektor Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach.
Władysław
Sulecki
Ur.
17 I 1931 r. w Dobrzejewicach k. Lipna, zm. 16 XII 2004 r. w Hagen w Niemczech.
W czasie II wojny światowej uczestniczył w ruchu oporu na Mazowszu. Na początku
lat 50. przeniósł się na Górny Śląsk. W latach 1955–1956 służył jako
funkcjonariusz MO w Łabędach, zwolniony dyscyplinarnie za rzekome
przywłaszczenia depozytów aresztantów. Podjął pracę jako górnik w KWK
Zabrze-Wschód, następnie w KWK Gliwice. 24 VI 1960 r. brał udział w demonstracji
ulicznej w obronie krzyża przy kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w
Gliwicach. W późniejszym okresie kilkakrotnie próbował nawiązać kontakt z RWE
oraz środowiskami polskiej emigracji politycznej na Zachodzie. W 1976 r. jako
osoba niepewna politycznie został powołany na specjalne „ćwiczenia wojskowe",
odbywające się przed podwyżką cen w czerwcu. Po powstaniu KOR został jego
współpracownikiem, kolportował niezależne pisma i wydawnictwa. 4 maja 1977 r.
został pobity do nieprzytomności i wywleczony przez funkcjonariuszy z
mieszkania. W 1977 r. został członkiem komitetu redakcyjnego „Robotnika", jego
nazwisko i adres zamieszczano w stopce redakcyjnej od drugiego numeru. W lutym
1978 r. z inicjatywy Kazimierza Świtonia wraz z Romanem Kściuczkiem, Tadeuszem
Kickim i Ignacym Pinesem założył Komitet Pracowniczy WZZ. Wielokrotnie
zatrzymywany, szykanowany w pracy, po długotrwałych i wielostronnych naciskach
ze strony bezpieki 4 marca 1979 r. wyemigrował wraz z rodziną do
RFN. (Źródło: www.muzeum.gliwice.pl)