English version
Uroczystościom pogrzebowym, które rozpoczęły się w kościele Najświętszej Marii Panny Królowej Polski w Bielsku-Białej, przewodniczył biskup polowy Wojska Polskiego Wiesław Lechowicz. Obecni byli m.in. członkowie najbliższej rodziny zmarłego, przedstawiciele Kancelarii Prezydenta RP oraz wojska, w tym liczna grupa żołnierzy z jednostki Grom, która nawiązuje do tradycji Cichociemnych. W uroczystości wzięła udział także reprezentacja Instytutu Pamięci Narodowej.
„Żegnamy dzisiaj ostatniego Cichociemnego, weterana Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, wspaniałego patriotę czasów wojny i pokoju, który był wzorem dla współczesnych żołnierzy Wojska Polskiego i kolejnych generacji polskiej młodzieży” – napisał Prezydent RP Andrzej Duda w odczytanym podczas uroczystości liście. Prezydent przypomniał, że płk Tarnawski był żywą legendą i wzorcem patriotyzmu: „Niezwykle skromny, dopiero po wielu dekadach, dożywszy sędziwego wieku, stał się postacią szeroko znaną, jako jeden z Cichociemnych /…/. Młodzi rodacy – wyrośli już po upadku komunizmu, w wolnej Polsce – powszechnie uznali Go za żywą legendę i wzorzec patriotyzmu, a żołnierze Jednostki Wojskowej GROM czcili Go jako swój autorytet.” – zauważył.
Pożegnalne listy wraz z kondolencjami dla najbliższych przesłali także premier Mateusz Morawiecki i minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak. Ten ostatni pośmiertnie awansował Aleksandra Tarnawskiego ze stopnia majora do stopnia pułkownika, a Prezydent RP uhonorował go Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości.
Aleksander Tarnawski urodził się 8 stycznia 1921 r. w Słocinie koło Rzeszowa. Studiował na Wydziale Chemii Uniwersytetu Lwowskiego. W grudniu 1939 roku przedostał się do Francji, gdzie służył w 1. pułku piechoty 1. Dywizji Grenadierów. W czerwcu 1940 roku był ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie w październiku 1940 roku ukończył Szkołę Podchorążych Broni Pancernej, następnie został przydzielony do 1. pułku pancernego 16. Brygady Pancernej. Od lutego 1942 roku żołnierz 1. Dywizji Pancernej. W ramach operacji „Weller 12” został zrzucony na ziemie polskie w okolicy Góry Kalwarii w nocy z 16 na 17 kwietnia 1944 r. Działał w Warszawie, a następnie w okolicach Nowogródka. Zajmował się m.in. szkoleniem żołnierzy AK oraz walką z partyzantką sowiecką. Podczas działań wojennych nosił pseudonimy “Upłaz” i “Wierch”.
Po wojnie studiował chemię na Politechnice Śląskiej. Potem pracował na tej uczelni, współpracował z Instytutem Metali Nieżelaznych oraz Instytutem Przemysłu Tworzyw i Farb w Gliwicach.
We wrześniu 2014 roku, w wieku 93 lat, wykonał skok spadochronowy z wysokości 2 tys. metrów w tandemie z żołnierzami jednostki specjalnej GROM. Był honorowym prezesem Fundacji im. Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej.
Zmarł 4 marca 2022 r. w Gliwicach.