Uroczyste otwarcie wystawy Oczy i uszy bezpieki. Metody inwigilacji społeczeństwa przez Służbę Bezpieczeństwa za pomocą środków technicznych: tajnej obserwacji, dokumentacji fotograficznej, perlustracji korespondencji i podsłuchów w latach 1956–1989 odbyło się 13 października 2014 r. w Muzeum w Wodzisławiu Śląskim, przy ul. Kubsza 2. Podczas otwarcia prelekcję wygłosił pracownik katowickiego IPN Ewelina Małachowska.
Ekspozycja jest pierwszą w Polsce próbą pokazania, w jaki sposób Służba Bezpieczeństwa w latach 1956–1989 podsłuchiwała, podglądała i obserwowała społeczeństwo.
Na 34 panelach wystawienniczych przedstawiono sposób, w jaki inwigilowano wszystkich, którzy sprzeciwiali się systemowi komunistycznemu. Wystawę podzielono na dwie części: z jednej strony sprzęt i metody, jakimi posługiwała się SB, by inwigilować społeczeństwo, z drugiej – ich praktyczne zastosowanie podczas przełomowych wydarzeń historycznych: Poznań '56, Marzec '68, Grudzień '70, czasy „Solidarności”, stan wojenny. Materiały archiwalne pochodzą głównie z archiwum IPN. Autorami wystawy są Robert Ciupa i Ewelina Małachowska – z Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach.
– Okres PRL charakteryzował się szczególnym natężeniem działań służb bezpieczeństwa, wymierzonych często w zwykłych obywateli. Na terenie Górnego Śląska i Wodzisławia szczególnie podejrzane były osoby mające np. krewnych w krajach zachodnich – w Niemczech, Stanach Zjednoczonych czy Kanadzie – mówi Piotr Hojka z Muzeum w Wodzisławiu Śląskim. – Inwigilacja była szczególnie intensywna również w środowiskach związanych z opozycją demokratyczną oraz wśród związków zawodowych i protestujących w zakładach pracy na terenie powiatu wodzisławskiego – dodaje Hojka.
Wystawę można oglądać do końca roku.