W środę 27 sierpnia 2014 r. odszedł Brunon Ponikiewski, zasłużony działacz śląsko-dąbrowskiej opozycji, członek KPN i NSZZ „Solidarność", odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Urodził się 21 czerwca 1956 r. w Siemianowicach Śląskich. W niezależną działalność zaangażował się w 1980 r., wstępując w szeregi Konfederacji Polski Niepodległej. Współorganizował jej struktury w Rybnickim Okręgu Węglowym. W sierpniu i wrześniu 1980 uczestniczył w strajku w Kopalni Węgla Kamiennego ZMP w Żorach. Od września 1980 był członkiem NSZZ „Solidarność". W grudniu 1981 r., po wprowadzeniu stanu wojennego, brał udział w kolejnym strajku w KWK ZMP, a następnie był współzałożycielem i stanął na czele grupy podziemnej Legion Polski. Był autorem, drukarzem i kolporterem pisma „Bagnet" oraz ulotek; 31 I 1982 uczestniczył w próbie wysadzenia pomnika Armii Czerwonej w Żorach. Internowany, następnie aresztowany i skazany na 3,5 roku pozbawienia wolności, w więzieniu przebywał do sierpnia 1985 r.
W wolnej Polsce nadal angażował się w działalność społeczną. Był m.in. członkiem Związku Więźniów Politycznych Okresu Stanu Wojennego w Katowicach, członkiem założycielem oraz prezesem Stowarzyszenia Działaczy Niepodległościowych Nieprzejednani.
W 2009 r. prezydent RP Lech Kaczyński uhonorował go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.